Panorama Ameland
Kunst maand Ameland KMA Thema SMOEL
ontstaan van Panorama Ameland voor KMA 2022
zomer 2021
Tijdens een heerlijke vakantie op Ameland ontstond het idee dat de duinschilderingen door de jaren heen maar eens samen moesten komen en dat zou natuurlijk het mooiste zijn tijdens een expositie op een Waddeneiland. Meteen een bezoek gepland naar Kunst Maand Ameland(KMA) november 2021.
November 2021 Wat een mogelijkheden zag ik daar tijdens KMA. De kunstwerken in het inspirerende landschap van de Kooikerduinen en op al die locaties buiten en binnen van Miniatuur tot meters hoge sluiers. Ik heb mij een paar dagen heerlijk ondergedompeld en ging met een schat aan inspiratie naar huis.
Tikkie terug in de tijd voor de oorsprong van mijn duinlandschappen
Vanaf mijn kindertijd bracht ik veel tijd door op het water. Samen met mijn broers zeilde ik later op de Waddenzee en Noordzee. Het tempo op het water is anders. De wolkenluchten en landschappen trokken langzaam aan me voorbij. Die momenten legde ik vast d.m.v. schetsen in mijn vakantie logboeken. Zo sloeg ik de beelden van de kustlijnen en duinen op. De strijd met de elementen, wind regen onweer zon alles is meer intens op het water, het geluid van de wind,de getijden, de zilte geur van de zee. Dit is de bron waar ik uit put tijdens het schilderen.
Januari 2022
Ingeschreven voor KMA en een plan aangeboden voor een panorama Ameland van 10 meter in Sumi-e. Het thema dit jaar is SMOEL dus ik wou uitpakken op formaat. Had al zo lang zin om groot te werken met groot penseel, of zeg maar kwast in dit geval.
Mei 2022 Het onderzoek gestart door snelle impressies te schilderen op tekenrollen.
Meters maken
Het dunne rijstpapier waar ik normaal gesproken op werk kon niet zoveel water en inkt aan, want ik ging er dwars doorheen. Het moest papier op de rol worden en geen losse vellen die aan elkaar moesten worden geplakt. Ik kwam uit op een rol van 10 meter Wenzou rijstpapier hoogte 94 cm dus dat werd de grens. Het schilderen van mijn eerste meters was een intense ervaring. Alsof het zo moest zijn kon ik aan de slag in een groter atelier. Onder toeziend oog van oppaspoes Pablo haalde ik alles uit de kast en werkte ik op twee tafels tegelijk. Ik stond op de trap om van bovenaf foto’s te maken. Het was een enorme klus want ik moest steeds terug kunnen kijken op het geschilderde waarna ik het oprolde. Het was zonnig weer waardoor het werk snel droogde en steeds kon worden doorgeschoven en opgerold. Ik had het werk geschilderd met een penseel met 10cm haren van geiten en paardenhaar. De streken werden hierdoor te smal voor dit grote werk. Het oogde hierdoor druk. Terwijl ik juist op zoek ben naar de rust en ruimte.
Expressie in stilte
Het is een gewichtig moment als ik voor de tweede keer 10 meter schilder. Het penseel van 20 cm lange geitenharen nam een halve liter vocht op! Het penseel vulde ik met water en grijstonen en een puntje zwarte inkt dat ik in de penseelharen masseerde. Vervolgens schilderde ik in één streek met verschillende overgangen inkt het landschap.
Mijn brein stuurt de beelden via mijn hart naar mijn hand.
Een ware bevalling want alles wordt in tempo met grote focus geschilderd.
Sumi-e is voor mij
kracht en expressie in stilte en rust weer gegeven.
